على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

1197

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

حالوم ( h lum ) ا . ع . نوعى از پينو و يا شير ستبر شدهء مشابه پنير تازه . حالوما ( h lum ) ا . پ . رستنى سرخ مايل بسياهى كه سرخ مرد نيز گويند . حالى ( h li ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - اكنون و اين زمان و اين هنگام و اين لحظه و وقتى . و در حالى كه : در هنگامى كه . حالى ( h li ) ص . ع . شيرين . و امراة حال : زنى كه صاحب زيور و حليه باشد و زن زيور پوشيده . ج : حوالى . حالى ( h li ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - آرايش شدهء با جواهر و يا طلا و نقره . و منسوب و متعلق به زمان حال و نو و تازه . و سكهء رواج . و بيان چگونگى و حالت . و حالى شدن : هويدا شدن و فهميدن و دريافت كردن . و حالى كردن : بيان كردن و تعبير كردن و تفسير نمودن . حاليا ( h li ) م ف . پ . - مأخوذ از تازى - اكنون و الحال . حاليات ( h ley t ) ص . ع . ج . حالية . حالئة ( h leat ) ا . ع . يك نوع مارى خبيث . و زنى كه چرك و پوست از روى اديم دور كند . حالية ( h leyat ) ص . ع . امراة حالية : زن داراى زيور و زيور پوشيده . ج : حوالى و حاليات . حاليه ( h lie ) ص و م ف . پ . - مأخوذ از تازى - اكنونى و حالائى و كنونى و اكنون و الحال و درين وقت و درين زمان . حام ( h m ) ا خ . ع . پسر نوح گويند سبياهان از اولاد وى مىباشند . و جيش حام : ظلمت و تاريكى . حامة ( h mmat ) ا . ع . خاصهء مرد از اهل و اولاد و شتران گزيده يق كيف الحامة و العامة . حامت ( h met ) ص . ع . تمر حامت : خرماى بسيار شيرين . حامد ( h med ) ص . ع . ستاينده و شكركننده . حامد ( h med ) ا . ع . از اعلام است . حامر ( h mer ) ص . ع رجل حامر : مرد صاحب خر . حامر ( h mer ) ا خ . ع . نام چند موضع و چند وادى . حامرة ( h merat ) ا . ع . خربندگان . حامز ( h mez ) ص . ع . حامز الفؤاد : مرد تيز فهم زيرك و ظريف و سخت‌دل . حامز ( h mez ) ا خ . ع . نام موضعى حامزة ( h mezat ) ص . ع . رمانة حامزة : انار ترش . حامض ( h mez ) ا . ع . ترش‌مزه . و رجل حامض الفؤاد : مرد متغير دل و فاسد قلب . و فلان حامض الرئتين اى مر النفس . حامضة ( h mezat ) ص . ع . شترانى كه گياه شور خورده باشند . ج : حوامض . حامل ( h mel ) ص . ع . مردى كه چيزى را بر سر و يا بر پشت بر دارد . ج : حملة . و امراة حامل : زن باردار و آبستن . ج حوامل . حامل ( h mel ) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - بردارندهء چيزى بر خود . و حامل اسفار : خر . وقارى جاهل . و حامل بودن : چيزى را با خود بردن و و حامل شدن : چيزى را با خود داشتن . و حامل مكتوب : قاصد و پيك . و حامل وحى : جبرئيل ولى باصطلاح علم هيئت حامل فلكى باشد ميان هر يك از افلاك شش‌گانه كه تدوير كوكب در ثخن آن مركوز است سواى فلك شمس . و حامل رأس الغول : شكل يازدهم از بيست و يك شكل شمالى به صورت مردى به روى پاى چپ استاده و پاى راست را برداشته و دست راست را بر سر نهاده و بدست چپ كاكل سر بريدهء خون‌چكان گرفته و كواكب اين صورت بيست و شش عدد است . حاملات ( h mel t ) ع . ج . حاملة ابرهائى كه داراى باران باشند . حاملة ( h melat ) ا و ص . ع . زنبيل كه بدان انگور بسوى خرمن كشند . و پا و قدم و عصب پا و يا بازو . ج : حوامل . و شجرة حاملة : درخت باردار و امراة حاملة : زن باردار و آبستن . ج : حوامل . و نيز حاملة : زنى كه چيزى را بر سر و يا بر پشت دارد . حامله ( h mele ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - زن باردار و آبستن . و حامله شدن : باردار و آبستن شدن و حمل گرفتن . و حامله كردن : باردار و آبستن كردن . حامى ( h mi ) ص . ع . نگاهدارنده و نگهبانىكننده . ج : حماة . و فلان حامى الحميا : اى يحمى احوزته و ماوليه . حامى ( h mi ) ا . ع . فحل ديرينه كه ده بطن و يا كمتر از آن آبستن كرده باشد و به روى ننشينند و آن را آزاد كنند و موى و پشم آن نگيرند و بگذارند هرجا خواهد بچرد . و شير بيشه . حامى ( h mi ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - حمايت‌كننده و نگهبانىكننده . ج : حاميان . حامى ( h miy ) ص . ع . منسوب به حام پسر نوح . و غلام حامى و عبد حامى : غلام سياه و زنگى . حاميان ( h mi n ) پ . ج . حامى